Nieustannie w naszej głowie toczy się wewnętrzny dialog
i nie masz się czym martwić, nie
zwariowałaś. To jak najbardziej normalne i potrzebne. Problem pojawia się
dopiero wtedy, gdy zamiast nas wspierać, głos ten głównie krytykuje i podcina nam skrzydła.
„ Jestem beznadziejna. „
„Znowu mi nie wyszło.”
„Zawsze coś zepsuję.”
„Do niczego się nie nadaję.”
- oto przykłady zdań, którymi niektóre z nas raczą się
prawie codziennie.
Nie wnikając w szczegóły dlaczego tak się dzieje, czy to
wina toksycznego rodzica, krytykującego nauczyciela, traumy przeżytej w
dzieciństwie czy po prostu wypracowanych schematów dobra wiadomość jest taka,
że można i warto to zmienić. Zacząć traktować siebie w sposób akceptujący,
wspierający .
Gdy dziecko uczy się chodzić choćby upadało setny raz nikt nie powie, że się do tego nie nadaje
i powinno dać sobie spokój.
Gdy przyjaciółka przychodzi do Ciebie wyżalić się, bo znowu coś
jej nie wyszło nie mówisz, że jest beznadziejna i powinna zająć się czymś
innym.
Dlaczego więc siebie traktujesz inaczej? Dlaczego nie pozwalasz
sobie na błędy, nie pocieszasz jak coś Ci się nie uda ?
Łatwo jest pisać, ale jak to zrobić ?
POMYSŁ NR.1
Poćwicz najpierw na sucho.
Przypomnij sobie sytuację, w której coś Ci nie wyszło i była
to ewidentnie Twoja wina. Potraktowałaś
siebie ostro i krytycznie jak zwykle ?
A teraz weź kartkę papieru i napisz do siebie wspierający
list.
Co powiedziałabyś przyjaciółce gdyby przyszła do Ciebie w takiej
sytuacji? Jak chciałabyś by ktoś bliski wspierał Ciebie ? Pochwal się za to, że
się starałaś, przypomnij sobie podobne sytuacje w których odniosłaś sukces.
Napisz kilka miłych słów na swój temat by się pocieszyć tak, jak
zrobiłabyś to dla kogoś bliskiego.
Pisz jak najczęściej takie listy, aż zaczniesz zwracać się
do siebie z większą empatią.
POMYSŁ NR. 2
Bądź swoim adwokatem.
„Nigdy mi się nie udaje ! ”
„Zawsze zachowuję się w ten sposób ! ”
Gdy dopadają Cie takie myśli trudno przypomnieć sobie coś
pozytywnego na swój temat. Jednak gdy emocje opadną, gdy już wybaczysz sobie
swój błąd, zastanów się na spokojnie jak radziłaś sobie kiedyś w podobnych
sytuacjach. Oceń trzeźwo jak zrobiłby to profesjonalny prawnik czy rzeczywiście
„ zawsze” i czy to prawda, że „nigdy”. Jeśli trzeba przeanalizuj całe swoje
życie, na pewno kiedyś Ci się udało. Zapisz
wszystkie sytuacje jakie przyjdą Ci do głowy. Następnym razem zanim zaczną
dopadać Cię czarne myśli przypomnij sobie a najlepiej przeczytaj te listę.
Tak, teraz nawaliłam ale wtedy i wtedy mi się udało . Każdy ma prawo do błędów
i gorszych dni.
POMYSŁ NR. 3
Dziennik wdzięczności to polecana wszędzie metoda na
docenianie tego co się ma, co w konsekwencji znacząco zwiększa poczucie
szczęścia. Działa również doskonale na
okiełznanie wewnętrznego krytyka. Dziękuj sobie codziennie choćby za
najmniejsze sukcesy. Jeżeli nad czymś pracujesz, doceń każdy mały krok. Doceń, że posprzątałaś, mimo że Ci się nie chciało, że nie nakrzyczałaś na dziecko, mimo iż miałaś na to ochotę. Codziennie robisz, lub nie robisz wiele rzeczy, z
których możesz być dumna. Zauważ je. Taka postawa sprawi, że spojrzysz na
siebie bardziej przychylnym okiem.
PAMIETAJ:
Wewnętrzny krytyk
chce Twojego dobra, ostrzega Cię przed niebezpieczeństwem, nie chce byś znowu
cierpiała. Nie chce Cię skrzywdzić ani zranić. Krytykując Cię, komunikuje się z
Tobą w jedyny znany mu sposób.
To od Ciebie zależy czy nauczysz go innej metody czy nie. Spraw
by Cię wspierał i podnosił na duchu, a uwagi przekazywał w konstruktywny sposób.
Bądź swoją przyjaciółką :)
